Je staat op, moe voordat de dag überhaupt is begonnen.
De wekker voelt als een vijand, maar je weet dat je moet opstaan – de kinderen hebben je nodig, het werk wacht, en die eindeloze to-do lijst hangt alweer boven je hoofd.
Je rent van het ene naar het andere, probeert alles en iedereen tevreden te houden, maar ergens voel je het knagen: “Waar blijf ík in dit plaatje?”
Hoe doen andere moeders dit toch elke dag? Hoe houden zij alle ballen in de lucht zonder zichzelf te verliezen? Hoe vinden zij die balans waarvan iedereen zegt dat die zo belangrijk is?